على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

3755

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

عينه : در مغاك فرو رفت چشم او . و الدجاجة تنقنق للبيض : ماكيان بانك مىكند براى تخم گذاشتن . و تقنق الضفدع : بانك كرد آن غوك . نقنقة ( neqneqat ) ا . ع . مادهء نقنق . نقو ( naqv ) م . ع . نقا المخ نقوا ( از باب نصر ) : بيرون آورد آن مغز را . و نقوت العظم نقوا : بيرون آوردم مغز استخوان را . نقو ( naqv ) و ( neqv ) ا . ع . استخوان بازو و هر استخوان با مغز . ج : انقاء . نقو ( neqv ) ا . ع . مغز استخوان . نقواء ( naqv ' ) ص . ع . امرأة نقواء : زن باريك بينى . نقواء ( naqov ' ) ع . ج . نقى . نقوان ( naqav ne ) ا . ع . بصيغهء تثنيه : دو ريك توده . نقوب ( noqub ) ع . ج . نقب . نقوة ( naqvat ) ا . ع . نقوة الشئ : برگزيدهء از آن چيز . نقود ( noqud ) ع . ج . نقد . نقود ( noqud ) م . ع . نقد نقدا و نقودا . ر . نقد . نقود ( noqud ) ا . پ . مأخوذ از تازى - پولهاى حاضر آماده . نقوش ( naquc ) ا . ع . قسمى از گلبن . نقوش ( noquc ) ع . ج . نقش . نقوض ( noquz ) ع . ج . نقض ( neqz ) و ( naqaz ) . نقوع ( naqu ' ) ا . ع . رنك كه در آن بوى خوش باشد . و آب شيرين سرد . و آب نه شور و نه خوش . و آنچه در آب بخيسانند چون مويز و خرما و دارو و جز آن . و نبيذ و بكنى . نقوع ( naqu ' ) ص . ع . رجل نقوع اذن : مردى كه به همه چيز ايمان آورد . نقوع ( naqu ' ) ا . پ . مأخوذ از تازى - آبى كه دربى در آن دارو خيسانيده باشند و خسانده نيز گويند . نقوع ( noqu ' ) ع . ج . نقع . نقوع ( noqu ' ) م . ع . نقع نقعا و نقوعا . ر . نقع . نقول ( noqul ) ع . ج . نقل . نقوم ( noqum ) م . ع . نقم نقما و نقوما . ر . نقم . نقوه ( noquh ) م . ع . نقه نقها و نقاهة و نقوها . ر . نقاهة . نقه ( naqah ) م . ع . نقه نقها و نقاهة و نقوها . ر . نقاهة . نقه ( naqeh ) ص . ع . فهمندهء سخن و داننده . ج : نقهون . نقه ( noqqah ) ع . ج . ناقه . نقهات ( naqeh t ) ع . ج . نقهة . نقهة ( naqehat ) ص . ع . زن فهمندهء سخن و داننده . ج : نقهات . نقهون ( naqehuna ) ع . ج . نقه . نقى ( naqy ) م . ع . نقيت العظم نقيا ( از باب ضرب ) : بيرون آوردم مغز آن استخوان را . و نقيه ينقاه ( از باب سمع ) : لغة فى لقيه . نقى ( neqv ) ا . ع . مغز استخوان . و پيه چشم از فربهى . ج : انقاء . نقى ( naqiyy ) ص . ع . پاك و پاكيزه و برگزيده . ج : نقاء و نقواء . نقى ( naqiyy ) ا . ع . ميدة سپيد . و طعامى كه آن را سپيد كرده باشند . نقى ( noqiyy ) ع . ج . نقا . نقيب ( naqib ) ا . ع . ناى . و زبانهء ترازو . و سك گلو سوراخ كرده چه معمول مردمان لئيم از تازيانست كه گلوى سك خود را سوراخ مىكنند تا بانك آن را كسى نشنود و ميهمان بسوى آنها نيايد . و نيز نقيب : مهتر قوم و پذيرفتار آنها و مهتر و عريف و دانندهء انساب قوم . ج : نقباء . و نيز نقيب : سوراخ شده و منقوب . نقيب ( naqib ) ا . پ . مأخوذ از تازى - پيشوا و رييس و كسى كه معرفت باحوال مردم داشته باشد . ج : نقيبان . نقيبان ( naqib n ) پ . ج . نقيب . و نقيبان بار : ملايكه و فرشتگان . نقيبة ( naqibat ) ا . ع . نفس . يق : فلان ميمون النقيبة : اى مبارك النفس . و خرد . و كنكاش و مشورت . و كار و فعل . و سرشت و طبيعت . و نفاذ راى . و ماده شتر بزرك پستان . نقيبى ( naqibi ) ا . پ . مأخوذ از تازى - رياست . نقية ( naqyat ) ا . ع . كلمه . يق : ما تفوه بنقية اى بكلمة . نقية ( naqiyyat ) ص . ع . مؤنث نقى يعنى پاك و پاكيزه . ج : نقاء . نقيذة ( naqizat ) ا . ع . اسبى كه آن را از دست دشمن گرفته باشند . ج : نقائذ . و زره . نقيذة ( naqizat ) ص . ع . امرأة نقيذة : زن شوهردار . نقير ( naqir ) ا . ع . چاهك پشت هستهء خرما . و ناوه . و گوخرد در زمين . ج : نقرة . و سوراخ كردهء از سنك و چوب و